Ugo Rondine


Ugo Rondinone(1964, Zwitserland, woont en werkt in New York) verrast iedere keer weer. Zijn ingrepen in de omgeving werken zo, dat je de omgeving beter bekijkt en direct zijn werk en de verandering die dat bewerkstelligt ziet. Rondinone werkt graag met bomen. Hier heeft hij een op zich eenvoudig ingreep gepleegd. Tussen geometrisch geplaatste bomen heeft hij geel fluoriscerende kiezels gestrooid in een rechthoek.

Het is minimal, land art en surrealistisch in een.

Beeld heet NE – PAGAN VOID(2008)



Jose Pedro Croft


Jose Pedro Croft(1957, Portugal) werkt graag met spiegelende oppervlaktes. Hier plaatste hij drie gepolijste roestvrij stalen platen, twee zijn rechthoekig, de andere is een trapezium. Ze zijn zes meter hoog en staan zo tegen de bomen geplaatst dat ze elkaar kunnen spiegelen. Als toeschouwer ga je vanzelf rondlopen, want elke gezichtshoek levert een ander fascinerend beeld op.

untitled 2009



Marijke van der Hoeven


Gezichten.. ene gebouw waar je een gezicht in herkend



Jos Bregman wdwrd


http://www.wdwrd.com/

verhalen bij bomen



David Nash


Ash Branch Cube, 1988-89
The Tree is central to David Nash’s art. He uses trees that have been felled for good reason and examines and selects them as the stone carver may choose blocks from different parts of a quarry. Nash also plants and trains trees, pruning and bending them to grow to preordained forms – the best known example being the Ash Dome, planted in 1977. Through grafting and periodic fletching (a method in which a trunk is bent by taking a notch out of the bark and heartwood at one side only) Nash has manipulated the trees so that they are beginning to meet to make a rounded canopy.

Ash Dome1977



Joseph Beuys


Nog verder uitzoeken..

Beuys’ planting of 7000 oak trees troughout the city of Kassel for Documenta7 embodied a wide concept of ecology which grows with time. 7000 trees were planted next to a basalt stone marker. Beuys stated that the project is a ‘movement of the human capacity towards a new concept of art, in symbolic communication with nature.’ The first tree was planted in 1982; the last tree was planted eighteen months after Beuys’ death at the opening of Documenta8 in 1987 by his son Wenzel Beuys.

‘I believe that planting these oaks is necessary not only in biospheric terms, that is to say, in the context of matter and ecology, but in that it will raise ecological consciousness-raise it increasingly, in the course of the years to come, because we shall never stop planting.’

‘I think the tree is an element of regeneration which in itself is a concept of time. The oak is especially so because it is a slowly growing tree with a kind of really solid heartwood. It has always been a form of sculpture, a symbol for this planet.’

-Joseph Beuys, quoted by Johannes Stuttgen, 1982



Maarten Vanden Eynde


http://www.genetologisch-onderzoek.nl/
een boom in de fik steken.. voor en na..

voetstuk van de boom, (samen met Marjolijn Dijkman? hun naam staat bij dit werk op verschillende websites, maar volgens mij van maarten Vanden Eynde)



Jan van Schaik


Nederland – geboren: – website:

De wilg is een pionier. Zijn zaden en stekken zijn niet kieskeurig. Bijna overal wil de wilg wel wortel schieten. Als hem dat lukt, heeft het leven zich vernieuwd.’, aldus Jan van Schaik (1958, Amsterdam) die de wilg om die reden heeft gekozen als zijn materiaal. Hij laat de wilg op allerlei plekken uitbotten, zodat op die plekken natuur en cultuur elkaar kruisen. Onder zijn handen ontstaan levende sculpturen. ‘In de takken van de kronkelwilg leven wonderlijke dieren die ik zie als ik een tak op z’n kop zet. Tijdens het schillen, snijden, schuren en branden openbaart het dier zich volgens zijn eigen wetmatigheid. De regels van de natuur tonen zich zo aan mij als houtsnijder. De tak zegt me hoe het moet.’ Dat geldt behalve voor de hazen- en kopstokken vooral voor de Sprokkelbeesten. Ze richten zich op, lopen, kruipen of reiken omhoog, langs takken, in struiken, stronken met paddestoelen of elfenbankjes in het bos. Speciaal voor deze presentatie liet Van Schaik een aantal Sprokkelbeesten gieten in messing. Voor hem zelf een experiment dat eigenlijk een beetje tegen zijn ‘puur-natuur’ principes inging. Brons bleek niet geschikt voor de tengere diertjes, maar in messing lukte het wel. Ze zijn gegoten volgens de ‘cire perdue’ methode, waarbij in de mal het origineel van was plaats moet maken voor het hete vloeibare metaal, en zo verloren gaat. Donkerbruin gepatineerd doen ze als groepje van zes vooral denken aan takjes, individueel springt het beestachtige opeens in het oog.



Terence Koh


Even verderop lichten schimmen op in een donker stuk bos. Het zijn de twee witgeschilderde jonge kastanjes van Terence Koh. Roerloos staan ze daar, nauwelijks nog bladeren aan hun takken, tussen pril begin en naderend einde. De oude bomen torenen statig boven ze uit. Ze lijken het onafscheidelijk paar te beschermen, maar ontnemen hen tegelijkertijd ieder sprankje zonlicht. De koesterende omarming blijkt een verstikkende kus. De dood is nooit ver weg, ook niet op Stardust. De tentoonstelling gaat ‘over het verloop van de tijd, over verlangen en over de onmogelijkheid de dood te kunnen bezweren, kortom, over de illusie van het leven’, staat in de folder geschreven. Als straks de zon ondergaat dooft de reflectie en vallen de kunstwerken stil.
The shell, The insect heet het werk, 2009
Veel van zijn werk gaat over de dood..

Terence Koh (born 1977 in Beijing, China) is a Canadian artist. Koh creates handmade books and zines, prints, photographs, sculptures, performances, and installations.

http://www.whatspace.nl/nieuws/terence-koh-hans-ulrich-olbrist.html



Guiseppe Penone


Internationale kunstenaars die bomen helemaal uitholt om de oorsprong te vinden.. echt een boomkunstenaar. Ook het werk van de bronze hand in een boom waar de boom na een tijd omheen groeit..


Guiseppe Penone
 – Elevazione,  2001