Arnoud Holleman


Kauwgomvlekken en andere onduidelijke dingen op het trottoir.

More of the same
Photo column in Amsterdam Weekly, focusing on similarities in the city environment. Based on the ‘700 centenboek’ from 1975, in which Jos Houweling photographed objects throughout the city of Amsterdam in the same manner. The photo column appeared biweekly and was combined with the work of Hans Eijkelboom, whose series focus on similar human behavior or similar dress codes.



Beat Streuli


De Zwitser Beat Streuli richt zijn camera al meer dan vijftien jaar op moderne stadsmensen: toevallige voorbijgangers die Streuli zonder dat ze het beseffen fotografeert. Daarbij heeft hij oog voor opvallende details als haar, kleding of een kwetsbare blik. Door het gebruik van een telelens isoleert Streuli de geportretteerde van zijn omgeving.

In Streuli’s werk draait het om tegenstellingen als: natuurlijk en gestileerd, documentaire en fictie, publiek en privé, menselijke waardigheid en massale vervreemding.

Fotografie en videomateriaal – Beat Streuli (Zwitersland, 1957)
http://www.beatstreuli.com/

lees verder



Banksy


grafitti, politiek, de muren, taal



Rachel Whiteread


House, 1993
concrete, (destroyed)

Rachel Whiteread House
House, perhaps Whitereads best known work, was a concrete cast of the inside of an entire Victorian terraced house completed in autumn 1993, exhibited at the location of the original house — 193 Grove Road — in East London (all the houses in the street had earlier been knocked down by the council). It drew mixed responses, winning her both the Turner Prize for best young British artist in 1993 and the K Foundation art award for worst British artist.



Robin Rhode


Beeld gevonden in de mister motley.. mijn werk over perspectie



Giny Vos


van haar eigen website: www.ginyvos.nl:

Dat betekent dat doorgaans de reëel gegeven omgeving een belangrijke rol speelt in het uiteindelijke resultaat. Daarbij gaat het mij erom een ‘beeld’ te laten ontstaan dat bepaalde aspecten of elementen van die omgeving zichtbaar maakt die anders onopgemerkt zouden blijven. Omdat ik de processen die zich op een bepaalde plek afspelen even belangrijk vind als de fysieke kernmerken ervan maak ik vaak gebruik van beweging, in de vorm van licht of digitale displays. Tegelijk vertelt het werk echter ook altijd een eigen verhaal, het is geen illustratie van de plek waar het zich bevindt, maar probeert de ervaring ervan uit te breiden. Op die manier wil het werk de gegeven situatie letterlijk en figuurlijk in een ander licht plaatsen waardoor er een nieuwe situatie ontstaat zonder dat het bestaande aan het zicht wordt onttrokken.



Thomas Hirschhorn


nog uitzoeken



Erwin Wurm


Stedelijke omgeving, beelden zoals Elspeth Diederik. Internationaal bekende kunstenaar die uit Oostenrijk komt. Vervreemdende beelden. Een hoofd die verdwijnt in een muur.. een spiegelbeeld met een andere vorm lichaam en het huisje tegen een gebouw aan..

Erwin Wurm’s eclectic practice—incorporating sculpture, performance, photography, video, and installation—is unified by a combination of formal concerns and a sense of humor. In a sculptural series featuring works including Big Gulp Lying (2010), Wurm depicts anonymous human figures entangled in sweaters and other clothing items, creating a silhouette that is both perplexing and grotesque. Wurm also encourages viewer participation in many of his works, such as in Confessional (2003), a sculpture resembling a dog house with head-size holes on either side into which viewers are encouraged to insert their heads.

http://www.youtube.com/watch?v=-y3RW9pwJfI

https://www.artsy.net/artist/erwin-wurm



Gabriel Orozco


werk is bijvoorbeeld de blue sandals, de blauwe sandalen in het zand

Gabriel Orozco legt het vluchtige en het alledaagse vast. Hij maakt installaties, foto’s en objecten waarbij hij de relatie tussen de mens en het voorwerp toont. Hij gebruikt objecten uit de dagelijkse werkelijkheid en verandert deze. Hij maakt ze kapot en zet ze weer in elkaar. We herkennen deze objecten, maar zien nu meer dan alleen hun functie. We zien de relatie met de mens, de beweging die het maakt, de sporen die de mens er in achterlaat of de sporen die het object zelf achterlaat. Zijn eenvoudige ingrepen plaatsen het object in een andere context. Een verrassende context die onze ogen opent.




Carina Diepens


In de recente jaren heeft Carina Diepens het concept van de living sculptures ontwikkeld, die zij ensceneert in uiteenlopende ruimtes als musea, galeries of de openbare ruimte. Hierin figureren modellen als levende beelden in een streng geregisseerde setting. Ze zijn emotieloos en in zichzelf gekeerd, volkomen verdiept in repeterende handelingen en geïsoleerde gebaren. Zij doen een beroep op het ervaren van grenzen in tijdsduur, van het fysieke uithoudingsvermogen en de beheersbaarheid van het oncontroleerbare. GREAT WIDE OPEN?