Anish Kapoor


Turning the World Upside Down heet de expositie van Anish Kapoor bij de Serpentine Gallery. Kapoor is in 1954 in Bombay geboren. In de jaren 70 studeerde hij in Engeland aan twee kunstacademies. De laatste twintig jaar maakt hij wereldwijd furore met zijn beelden. Vaak is reflectie een onderdeel van zijn werk.
Ook in de vier werken die tijdens deze tentoonstelling in de Kensington Gardens staan. In een kruis staan de vier beelden, waarvan er twee de (wolken)lucht reflecteren en twee de omgeving: bomen, gras en mensen. De werken zijn van een enorme perfectie en dagen de kijker uit om niet alleen naar de beelden te kijken maar ook naar de omgeving. Ze activeren het waarnemen van de omgeving.



Mark Dion


mark dion beïnvloedt je manier van kijken…


http://www.kunstbus.nl/kunst/mark+dion.html
Mark Dion probeert in zijn werk te verduidelijken hoe onze opvatting over de natuur bepaald wordt door wetenschap, media en ideologie. Zijn kunstwerken zijn vaak verzamelingen van zeer uiteenlopende aard, waarbij de ordening en de hiërarchie die hierdoor ontstaat van belang zijn. Hij baseert zich hierbij op de taxonomie zoals die door wetenschappers gebruikt wordt.

Dion gaat echter niet op de stoel van hen zitten, hij is zich terdege bewust van zijn positie als beeldend kunstenaar, waarbij zijn werk, ondanks de serieuze ondertoon, vaak humoristisch is. Zo kocht hij ooit in de Chinese wijk van New York allerlei uitheemse vissen op de markt, waarbij hij de namen van alle dieren probeert te achterhalen. Dit project was gedoemd te mislukken en straalde hierdoor vooral amateurisme uit.

Zoals je in de 17e en 18e eeuw de poeta doctus, de geleerde kunstenaar had, zo is Dion de geleerde kunstenaar van onze tijd. Graag laat hij zich afbeelden in een witte doktersjas: de werkkleding van de geleerde doener. Geen kwasten, verftubes, palet en paletmes maar scalpel, haarnetje, microscoop, rubberen handschoenen en plastic overschoenen als de bijhorende attributen. En geen verfspatten maar moddersporen. Zijn referentie is niet het museum voor hedendaagse kunst maar de Wunderkammer: de verzameling parafernalia, exotica, unica en rariteiten van de achttiende-eeuwse excentrieke wereldreiziger die uit verre oorden graag zijn souvenirs mee naar huis nam om de achtergeblevenen te verbazen met de wonderen der (verre) wereld.

Mark Dion- 
A meter of Jungle, 1992



David Nash


Ash Branch Cube, 1988-89
The Tree is central to David Nash’s art. He uses trees that have been felled for good reason and examines and selects them as the stone carver may choose blocks from different parts of a quarry. Nash also plants and trains trees, pruning and bending them to grow to preordained forms – the best known example being the Ash Dome, planted in 1977. Through grafting and periodic fletching (a method in which a trunk is bent by taking a notch out of the bark and heartwood at one side only) Nash has manipulated the trees so that they are beginning to meet to make a rounded canopy.

Ash Dome1977



Joseph Beuys


Nog verder uitzoeken..

Beuys’ planting of 7000 oak trees troughout the city of Kassel for Documenta7 embodied a wide concept of ecology which grows with time. 7000 trees were planted next to a basalt stone marker. Beuys stated that the project is a ‘movement of the human capacity towards a new concept of art, in symbolic communication with nature.’ The first tree was planted in 1982; the last tree was planted eighteen months after Beuys’ death at the opening of Documenta8 in 1987 by his son Wenzel Beuys.

‘I believe that planting these oaks is necessary not only in biospheric terms, that is to say, in the context of matter and ecology, but in that it will raise ecological consciousness-raise it increasingly, in the course of the years to come, because we shall never stop planting.’

‘I think the tree is an element of regeneration which in itself is a concept of time. The oak is especially so because it is a slowly growing tree with a kind of really solid heartwood. It has always been a form of sculpture, a symbol for this planet.’

-Joseph Beuys, quoted by Johannes Stuttgen, 1982



Miranda July


haar ‘assignments’ kunnen inspirerend zijn, bv schaduwen natekenen, fotoseries, of mogelijk beleving van ruimte, performance achtige dingen.

www.learningtoloveyoumore.com



Thomas Hirschhorn


nog uitzoeken



Erwin Wurm


Stedelijke omgeving, beelden zoals Elspeth Diederik. Internationaal bekende kunstenaar die uit Oostenrijk komt. Vervreemdende beelden. Een hoofd die verdwijnt in een muur.. een spiegelbeeld met een andere vorm lichaam en het huisje tegen een gebouw aan..

Erwin Wurm’s eclectic practice—incorporating sculpture, performance, photography, video, and installation—is unified by a combination of formal concerns and a sense of humor. In a sculptural series featuring works including Big Gulp Lying (2010), Wurm depicts anonymous human figures entangled in sweaters and other clothing items, creating a silhouette that is both perplexing and grotesque. Wurm also encourages viewer participation in many of his works, such as in Confessional (2003), a sculpture resembling a dog house with head-size holes on either side into which viewers are encouraged to insert their heads.

http://www.youtube.com/watch?v=-y3RW9pwJfI

https://www.artsy.net/artist/erwin-wurm



Peter Fischli & David Weiss


Een heel specifiek werk van hun wat in de Mister Motley staat van foto’s over de verandering van de kleuren in een bos..

Zwitsers kunstenaarsduo bestaande uit Peter Fischli (1952) en David Weiss (1946).
Peter Fischli & David Weiss spelen met de werkelijkheid van alledag. Op een subtiele manier confronteren ze ons voortdurend met vragen als ‘wat is echt, wat is waar, wat is belangrijk?’ met veel schijnbare rommel, verschillende media, video, fotografie, kunsthandwerk en nog veel meer…

->lees verder



Gabriel Orozco


werk is bijvoorbeeld de blue sandals, de blauwe sandalen in het zand

Gabriel Orozco legt het vluchtige en het alledaagse vast. Hij maakt installaties, foto’s en objecten waarbij hij de relatie tussen de mens en het voorwerp toont. Hij gebruikt objecten uit de dagelijkse werkelijkheid en verandert deze. Hij maakt ze kapot en zet ze weer in elkaar. We herkennen deze objecten, maar zien nu meer dan alleen hun functie. We zien de relatie met de mens, de beweging die het maakt, de sporen die de mens er in achterlaat of de sporen die het object zelf achterlaat. Zijn eenvoudige ingrepen plaatsen het object in een andere context. Een verrassende context die onze ogen opent.




Gerda Steiner & Jorg Lenzlinger


De sprookjesachtige kamers in het Boymans. Alles opgebouwd uit takken, kleurrijke materialen en referentie’s naar de natuur..
http://www.steinerlenzlinger.ch/